به یاد یار

دلم امشب هوای یار کرده

                                غم دوری مرا بیمار کرده

چو شمعی روز و شب سوزم ز هجران

                    بجای اشک،خون ریزم به دامان

پرستوی دلم امشب کجایی

               عزیز خوشگلم پس کی می یایی؟

تو خورشید منی،گرما به من ده

                        تو امروز منی،فردا به من ده

الا ای اختر شبهای تارم

                                 گل امید در فصل بهارم

خدا را شکر گویم من شب و روز

                    چنین گنجینه ای در سینه دارم

شبی تا نیمه شب بیدار بودم

                      به قصد فال،حافظ را گشودم

بخواندم شعری از حافظ که گفتا

                       جدایی سررسد امروز و فردا

بگفتا شهد کامت بازگیرم

                                دوباره زندگی آغاز گیرم

به فردا من هزار امید دارم

                          به دیدارت دقایق را شمارم

 خسرو نکونام

بی تبسم های تو

بی تبسم های تو با غم گلاویزم عزیز

                                بی نگاه سبز پوشت غرق پاییزم عزیز

لحظه ی از تو سرودن ای شمیم شعر من

                                در خیالم عطرهای ناب می ریزم عزیز

بی تو حتی عشق هم با ما نمی سازد دمی

                     با تو عشقم،عشق خیزم،عشق انگیزم عزیز

بی تو ای آبی ترین بالی ندارم بی گمان

                                      با تو از آبی ترین پرواز لبریزم عزیز

بی تو در دشت افق نوری نمی روید دگر

                           با تو همرنگ توام،دست سحرخیزم عزیز

بی تو در پسکوچه های زندگی وا مانده ام

                         با تو هستم آی،دستی تا که برخیزم عزیز

یوسف شیر دژم