تو مثل باران بهاری،دوستت دارم
حتی اگر بر من نباری،دوستت دارم
حتی همین حالا که از من سیر سیری آه!
حتی در این چشم انتظاری،دوستت دارم
تو کیستی که این چنین در رگ رگم هستی
تو از کدام ایل و تباری،دوستت دارم
دیوانه یا عاقل و یا ترکیبی از هر دو
هرطور ای گل دوست داری،دوستت دارم
با اینکه از من خسته ای،با این که خیلی سرد!
تنهام داری می گذاری،دوستت دارم
تو مثل بارانی و من هم عاشقت هستم
بر من بباری یا نباری،دوستت دارم!!
ما در غزل از چشم تو الهام گرفتیم
در حادثه، با یاد تو آرام گرفتیم
حرفی بزن ای آتش بی شعله ی خاموش
از ساکت چشمان تو سرسام گرفتیم
لب تشنه لبانیم،لب رود لب تو
در خواب،لبالب ز لبت کام گرفتیم
یک مروه صفا هست در آن کعبه ی چشمت
در ساحت تو،حالت احرام گرفتیم
پسته ز دهان تو و فندق ز لبانت
از گردوی چشمان تو بادام گرفتیم
آلوده ی دیدار توایم ای همه پاکی
با آبی چشمان تو حمام گرفتیم
امشب عشق من نسبت به تو چنان ژرف و پرمهر است که حس می کنم در من نمی گنجد.مثل دریاچه ای در آغوش کوهساران به دام افتاده ام.
عزیزم اگر از کوهها بالا می رفتی،مرا در آن پایین می دیدی که عمیق و درخشانم و بی انتها.می توانستی قلبت را در درون من بیاندازی و هرگز صدای برخورد آن به کف رودخانه را نمی شنیدی.
دوستت دارم،دوستت دارم،شب بخیر.
آه عزیزم چه عالمی دارد که آدم این طور عاشق باشد!
ببین طاقتم باز طاق است و بس
لبم تشنه ی اشتیاق است و بس
جدا ماندم از ساحل و قسمتم
شبیه جزیره،فراق است و بس
چرا باز مانند شبهای قبل
فقط ماه من در محاق است و بس
در این گوشه عمریست روی سرم
تَرَکهای سقف اتاق است و بس
من از نسل اندوهم و بی گمان
خوشی های من اتفاق است و بس
شبیه درختی که خشکیده است
فقط جای من در اجاق است و بس
دل ساده!آخر کجا می روی؟
مسیرت پر از باتلاق است و بس