گل انتظار

ز ره رسیدی و با خود بهار آوردی

                                  چراغ روشن شبهای تار آوردی

به عطر سوسن ده رنگ،چون نسیم امید

                                    ز در درآمدی و صد بهار آوردی

نسیم وار وزیدی به روح خسته ی من

                          ز دشت سوخته ام،گل به بار آوردی

به پای تو گل سوسن ز بام و در می ریخت

                        چو عطر خویش به هر رهگذار آوردی

تو آمدی و به نیروی چشم شیرافکن

                                         نگاه نافذ آهو شکار آوردی

پرند زلف،فرو ریختی به شانه ی من

                                  برای جلگه ی تن،آبشار آوردی

دلم ز نرمی گلهای بوسه،صید تو شد

                                      لب حریری پروانه وار آوردی

چو زلف تو،دل سرگشته را قرار نبود

                              ز بوسه ها به دل من قرار آوردی

به انتظار نشستم کزان گلی بدمد

                                    تو در زدی و گل انتظار آوردی

مهدی سهیلی

صدای تو

صدای تو گرم است و مهربان

 

چه سحر غریبی درین صداست

 

صدای دل مرد عاشق است

 

که این همه با گوشم آشناست

 

صدای تو همچون شراب سرخ

 

به گونه ی زردم دوانده خون

 

چنین که مرا مست می کنی

 

نشانی میخانه ات کجاست؟

 

به قطره ی شبنم نگاه کن

 

نشسته به گلبرگ مخملی

 

به مخمل آن نیمتخت سرخ

 

اگر بنشانی مرا،به جاست

 

صدای تپش های قلب من

 

به گوش تو می گوید این سخن

 

که عاشقم و درد عاشقی

 

چگونه ندانی که بی دواست؟

 

ز جک جک گنجشک های باغ

 

تداعی صد بوسه می کنم

 

بیا و ببین در خیال من

 

چه شور و چه هنگامه ای به پاست

 

چه بی دل و بی دست و پا منم

 

چنین که شد از دست دامنم

 

چرا به کناری نیفکنم؟

 

ز چهره،حجابی که از حیاست

 

دلم همه شد آبِ آبِ آب

 

که سر بگذارم به شانه ات

 

مگر بنوازی و دل دهی

 

تا فاش کنم آنچه ماجراست

 

به زمزمه گوید زمان عمر

 

که پای منه در زمین عشق

 

به غیرِ هوای تو در سرم

 

زمین و زمان، پای در هواست

سیمین بهبهانی

فراموشت نخواهم کرد

نگاهت را مگیر از من،ببین من آشنا هستم

به چشمان شما سوگند!من هم از شما هستم

نکردی گرچه یادم هیچ تا بودی و تا بودم

فراموشت نخواهم کرد تا هستی و تا هستم

به گلزاری که گل از گل دریغ بوسه می دارد

خجالت می کشم بنویسم از جنس خدا هستم

شکسته نایم آوخ!سینه ام از درد می سوزد

که چون نی قصه گوی ناله های بی صدا هستم

فقط یک جمله خواهم گفت:"زیرا دوستت دارد"

اگر روزی بپرسد یک نفر از من چرا هستم؟

بدون بالم اما آسمانی در دلم جاری است

قفس گیرم ولی در فکر آن بی منتها هستم

به فکر فتحِ فتحِ قله ی دلها گمان کردی

که چون بی دست و پایم لاجرم بی دست و پا هستم؟

گمان کردی عصایم نیست همگام سفرهایت

گمان کردی که چون جا ماندم،از وا مانده ها هستم؟

فقط بگذار فردا-آفتاب-آنگاه خواهی دید

که چون سایه پی ات افتان و خیزان تا کجا هستم

رحیم رسولی

یوسف کنعان

غم آبادی به نام زندگانی ساختم بی تو

                                   ز بیم شام تنهایی،به غم پرداختم بی تو

به زیر ران ما اسب جوانی بود و شادی ها

                                     رمیدی از من و تنهای تنها تاختم بی تو

عزیزت خواستم تا یوسف کنعان من باشی

                          ز جان بگذشتم وخود را به چاه انداختم بی تو

پس از آن دوستی ها،عاشقی ها،آشنایی ها

                         برای خود در این غمخانه،زندان ساختم بی تو

چنان در خویش می گریم که مژگان هم نمی داند

                                 به لبهایت قسم! لبخند را نشناختم بی تو

میان پاکبازان سرفرازم،زانکه این هستی

                           قماری بود و یکسر هستی ام را باختم بی تو

مهدی سهیلی

دلم برات پر میزنه...

یه مدته ندیدمت،دلم برات پر میزنه

به جون تو، بین دلا به هر دری در میزنه

چند روزی چیزی نمیگم،تا ببینم عزیز من

تا کی میخوای بگی که اون دلت به ما سر نزنه

اصلا میخوای بهت بگم چقدر دلم تنگه برات؟

وقتی که نیستی میدونی!به سیم آخر میزنه

بسّه دیگه،چقدر سکوت؟داری باهام لج میکنی

سکوت تو،رو این دلم،بدجوری لنگر میزنه

منم دیگه بسّه برام،هرچی نخواستم بدونم

که اون دلت مال منه،یا واسه ی کسای دیگر میزنه

این نامه رم میزارمش لای همون دفتر پیر

تا نبینم چطور دلش،واسه جواب پر میزنه

ع.م.صالح